وی افزود: در گذشته بیشتر خانوادهها در خانههای ویلایی و بزرگ زندگی میکردند و نگهداری از فرزند دارای معلولیت ذهنی یا جسمی، کودک مبتلا به اوتیسم و حتی سالمندان برای خانوادهها آسانتر بود؛ اما با تغییر سبک زندگی، کوچک شدن واحدهای مسکونی و افزایش آپارتماننشینی، سطح تابآوری خانوادهها کاهش یافته و توان مراقبت از این افراد کمتر شده است.
برجی ادامه داد: از سوی دیگر کاهش تعداد فرزندان در خانوادهها نیز سبب شده امکان نگهداری از والدین سالمند یا فرزندان دارای معلولیت در خانه دشوارتر شود. برخی اختلالات مانند اوتیسم یا معلولیتهای ذهنی با ناآرامی، پرخاشگری یا سر و صدا همراه است و همین مسئله در محیطهای آپارتمانی مشکلاتی ایجاد میکند؛ در نتیجه بسیاری از خانوادهها به استفاده از مراکز نگهداری روی میآورند.
برجی با اشاره به روند رو به سالمندی جامعه گفت: با گذشت زمان تقاضا برای بستری در مراکز شبانهروزی افزایش خواهد یافت، چرا که جامعه ایران نیز در حال حرکت به سمت سالمندی است و این موضوع نیاز به توسعه خدمات حمایتی را بیشتر میکند.
وی ادامه داد: با این حال رویکرد سازمان بهزیستی در سالهای اخیر حرکت به سمت «خانههای حمایتی» بوده تا افراد دارای معلولیت یا سالمندان تا حد امکان از فضای خانواده دور نشوند و در محیطی شبیه خانه زندگی کنند.
مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی توضیح داد: خانههای حمایتی از نظر فضا و امکانات شبیه یک واحد مسکونی هستند و ظرفیت هر خانه حداکثر ۱۰ نفر است. این خانهها مفروش بوده و دارای اتاق، تخت، آشپزخانه و امکانات زندگی روزمره هستند. در صورت نیاز یک مرکز میتواند چند خانه حمایتی در یک یا چند ساختمان ایجاد کند که به صورت شبکهای با هم در ارتباط باشند.
وی افزود: در این خانهها معمولاً سالمندان یا افراد دارای معلولیت ذهنی متوسط تا شدید که توان انجام حداقل مهارتهای خودیاری را دارند، پذیرش میشوند. همچنین شرط مهم دیگر این است که فرد دچار اختلالات رفتاری شدید یا پرخاشگری نباشد. سالمندانی که در خانههای حمایتی زندگی میکنند اغلب افرادی نسبتاً مستقل هستند که به دلیل تنهایی یا دور بودن فرزندانشان نیاز به این نوع خدمات دارند. این افراد در محیطی شبیه خانه در کنار یکدیگر زندگی میکنند، امکان مشارکت در کارهایی مانند آشپزی دارند و حتی میتوانند برای خرید یا انجام امور شخصی از خانه خارج شوند.
وی با اشاره به تفاوت خانههای حمایتی با مراکز شبانهروزی افزود: در مراکز شبانهروزی ظرفیت نگهداری میتواند تا ۵۰ یا حتی ۱۰۰ نفر باشد و پزشک، پرستار و کادر درمانی به صورت مستقر حضور دارند؛ اما در خانههای حمایتی فضای زندگی کوچکتر و خانگی است و معمولاً یک مراقب حضور دارد و پزشک به صورت دورهای، مثلاً هفتهای یکبار، برای معاینه مراجعه میکند.
برجی تأکید کرد: هدف اصلی از ایجاد خانههای حمایتی کوچکسازی مراکز، ارتقای کیفیت خدمات و حرکت به سمت توانمندسازی افراد تحت پوشش است تا زندگی آنها به شرایط عادی جامعه نزدیکتر شود.
وی همچنین با اشاره به آمار مراکز فعال در استان گفت: در حال حاضر در خراسان رضوی ۱۸۳ مرکز شبانهروزی، خانه حمایتی توانبخشی ، ویزیت و مراقبت در منزل سالمندان ، افراد دارای معلولیت جسمی، ذهنی و روانی فعالیت دارند. از این تعداد ۱۰۶ مرکز شبانه روزی ، ۴۷ خانه حمایتی - توانبخشی و ۳۰ مرکز ارائه خدمات توانبخشی و مراقبت در منزل هستند
. وی افزود: در سال ۱۴۰۴ در مجموع ۲۲ مرکز جدید شامل مراکز شبانهروزی، مراکز ویزیت در منزل و خانههای حمایتی به مجموعه خدمات استان اضافه شده است.
وی در پایان گفت: در برخی شهرستانها از جمله تربتحیدریه توسعه خانههای حمایتی با سرعت بیشتری انجام شده و این مناطق بیشترین تعداد این خانهها را در استان دارند.
:::
نظر شما